De Tosa kan de Japanse Mastiff worden genoemd. Veel landen hebben een duidelijk mastiff-ras: de Rottweiler van Duitsland; de Mastiff van Groot-Brittannië; de Dogue de Boreaux van Frankrijk; de Napolitan Mastiff van Italië en de St. Bernard van Zwitserland.

 

GESCHIEDENIS:
Veel Japanse rassen zijn genoemd naar de provincie waarin ze zijn ontstaan. De Tosa is de inheemse hond van Tosa-Wan (Tosa Bay), gelegen in de prefectuur Kochi op het Zuid-Japanse eiland Shikoku. Hoewel de Tosa die we vandaag kennen een voornamelijk mastiff-achtige uitstraling heeft, is de originele Tosa uit Tosa-Wan van een spitz-afstamming met een ruige vacht, rechtopstaande oren en een staart die over de achterhand krult, vergelijkbaar met de moderne Akita en Shiba-inu .

Tot in de negentiende eeuw waren Japanse rassen vrijwel onbekend buiten het land. In 1854 opende de overheid de handel met westerse buitenlanders, maar het heeft tot in de jaren 1970 geduurd voor de Tosa zijn weg naar Europa gevonden had en in de vroege jaren tachtig werd de Tosa geïmporteerd in de Verenigde Staten. De eerste Tosa die in Europa werd geregistreerd was waarschijnlijk een teef,  Fujimusumu, in 1976. Een mannelijke reu, Tomitake, werd geregistreerd in 1977. Het eerste Europese nest Tosa's werd eind jaren 70 of begin jaren tachtig geboren. De Nederlandse geschiedenis begon in de vroege jaren 1980 met een Tosa geïmporteerd uit Duitsland. Met grote inspanning werden 2 extra Tosa's geïmporteerd uit Japan en werd het Nederlandse fokprogramma gestart.

 

KARAKTER

De Tosa is een sterke, gespierde hond met een loyaal en beschermend temperament. Ze zijn uitstekende waakhonden en zijn behendige atleten gezien hun grootte en gewicht. 

Het temperament van de Tosa is gekenmerkt door geduld, kalmte en moed. Een typische Tosa heeft een sterk karakter. Een Tosa laat niet snel agressie zien, tenzij uitgedaagd. Over het algemeen zijn ze uiterst tolerant, geduldig en passen ze zich aan bij veranderingen in het gezin. Ze zijn zachtzinnig en speels met kinderen, maar toezicht met een dergelijke grote hond in combinatie met kinderen is noodzakelijk. 

Het ras wordt gekenmerkt door een uiterst hoge pijn tolerantie, wat voordelen heeft bij een ruw stoeispelletje, maar kan vervelend zijn omdat ze bij ziekte of ongeval niet snel iets laten merken. Ieder signaal van pijn of zwakte dat gezien wordt geeft dan ook aanleiding dit serieus te nemen en te laten controleren bij een dierenarts. 

Een Tosa zal niet snel een andere hond uitdagen, maar zal niet terugvallen als hij/zij wordt uitgedaagd. De reuen hebben een sterker karakter dan teven. Het is uiterst belangrijk Tosa's goed te socialiseren en te trainen vanaf dat ze puppy zijn. Het is geen ras wat een harde hand nodig heeft, maar wat heel gevoelig is voor toon van de stem. Het goed toepassen hiervan is belangrijk voor het wederzijdse respect. 

Training mbv positieve beloning in de vorm van traktatie werkt goed bij Tosa's. Ze zijn uiterst intelligent en kunnen goed getraind worden. Het loven als positieve beloning is ook een goede motivator voor ze om te trainen. Consequent en duidelijk handelen zijn van uiterst belang en vormen de basis van een goede relatie tussen baas en zijn/haar Tosa.

Gehoorzaamheid training is een uitstekende manier om te socialiseren. Hoewel ze soms ontzettend eigenwijs kunnen zijn en weigeren mee te werken in de training, is het niet een eigenschap wat kenmerkend is voor het ras. In dat geval kun je als baas het beste geduld hebben en de hond "laten zien" wat de goede manier is. 

Het is een stil ras wat alleen maar blaft als het nodig is. Mits goed gesocialiseerd, kunnen ze goed overweg met andere dieren zoals paarden, katten, vogels en andere honden. 

 

RASSTANDAARD

Tosa valt onder FCI groep 2 - pinschers, schnauzers, molossers en sennenhonden. 

Een Tosa hoort geen lichte bouw te hebben. Het brede hoofd heeft duidelijke rimpels, welke nog duidelijker zichtbaar worden als de hond alert is. Bij teven is het hoofd niet zo breed als bij reuen en zou het meer vrouwelijk moeten ogen. De Tosa heeft een sterke kaak en de tanden vormen een schaargebit. Het zwart rond de ogen absorbeert zonlicht en voorkomt reflexie van zonlicht in de ogen. De snuit kan dezelfde kleur als de vacht of zwart zijn, met een zwarte neus. De oren hebben een V vorm en worden beschouwd als "vallende" oren, wat betekend dat ze niet rechtop staan. De vacht op de oren is superzacht. 

Een Tosa heeft ook een kenmerkende halskwabbe. Bij reuen is deze sterker aanwezig dan bij teven.

De hoge schoft, rechte rug, licht gewelfde kroep, brede borst en opgetrokken buik geven de Tosa het voorkomen van een sterke gespierde atleet. 

De vacht is kort en grof. Kleurrange van beige, rood, zwart en gestroomd. Lichte witte markering op de borst en poten komen vaak voor.